Baktığımız pencere

Genç bir çift, yeni bir mahalledeki
yeni evlerine taşınmışlar. Sabah kahvaltı
yaparlarken, komşu da çamaşırları asıyormuş.
Kadın kocasına ‘Bak, çamaşırları yeterince
temiz değil, çamaşır yıkamayı bilmiyor,
belki de doğru sabunu kullanmıyor.’demiş.
Kocası ona bakmış hiçbir şey söylememiş,
kahvaltısına devam etmiş.

Kadın, komşusunun çamaşır astığını gördüğü
her sabah aynı yorumu yapmaya devam etmiş.

Bir ay kadar sonra, bir sabah, komşusunun
çamaşırlarının tertemiz olduğunu gören kadın
çok şaşırmış ‘Bak’ demiş kocasına ‘çamaşır
yıkamayı öğrendi sonunda, merak ediyorum,
kim öğretti acaba ?’

‘Ben bu sabah biraz erken kalkıp penceremizi
sildim’ diye cevap vermiş kocası.

Hayatta da böyle değil midir ?

Başkalarını izlerken gördüklerimiz,
baktığımız pencerenin ne kadar temiz olduğuna
bağlıdır. Birini eleştirmeden ve hemen
yargılamadan önce zihin durumumuza bakmak
ve ‘iyi’ olanı görmeye hazır olup olmadığımızı
farketmek güzel bir fikir olabilir …