Skip to content
Ağustos 28, 2007 / hakansezer

KENDİNE İYİ BAK…

kendine iyi bak” bir veda değil, elveda

cümlesidir çoğu zaman..
o üç kelimeden çok daha fazlasını gizler içinde..
“kendine iyi bak”.. çünkü bundan sonra ben yanında olmayacağım..
olamayacağım.. istesem de istemesem de..

sevdim bir zamanlar seni.. hala seviyorum..
ve benden sonra da mutlu olmanı istiyorum..
olur da bir gün dönersem.. seni iyi bulmak istiyorum..

“kendine iyi bak”..
çünkü bundan sonra kendinden başkası olmayacak yanında sana bakacak..
ben olmayacağım..
kendine iyi bak, ve beni düşünme.. çünkü ben de seni düşünmeyeceğim artık..
arama sakın beni, yazma.. çünkü ben yazmayacağım..
sil beni yüreğinden, çünkü ben sileceğim..
fakat yaşanılan, paylaşılan güzel şeyler hatırına sana yürekten mutluluklar diliyorum..
ve ben bir daha dönmemek üzere gidiyorum..

“kendine iyi bak”..
aramızda geçen herşeye rağmen benden sonra iyi olduğunu bilmeyi tercih ederim..
aslında bilmem çok önemli değil.. iyi olduğunu varsayacağım..
seni bir daha asla görmemek üzere gidiyorum..
seni kendinle başbaşa, yapayalnız bırakıyorum..
biliyorum kendini bırakacaksın benden sonra.. o yüzden iyi bak diyorum..
aslına bakarsan çok ta fazla umursamıyorum..

“kendine iyi bak” derler.. ve giderler..
tutkuyla sevenler bazen birden fazla söylerler bunu..
çünkü onları ayırmak eti tırnaktan ayırmak gibidir.. kolay kolay kopamaz onlar..
süreç çok acı vericidir.. yürek parçalayıcıdır..
her seferinde azalan umutlarla geri döner..
ve yine “kendine iyi bak” gözleriyle ayrılırlar..
ta ki umut ta sevgi de tükeninceye kadar..
ta ki son elveda mezar sessizliğine bürününceye kadar..

tutkunun ötesinde sevenler bir kez “kendine iyi bak” derler.. ve giderler..
onlar bu acıyı bir kezden fazla kaldıramayacaklarını bilirler..

“kendine iyi bak” derler.. ve giderler..
“bu sözlerin içinde ihanet yok.. hiçbir zaman olamaz..” derler.. ve giderler..
en büyük ihanet değil midir aslında, seni seveni, ihtiyacı olanı yüzüstü bırakıp gitmek..?
“kendine iyi bak” derler.. ve giderler..

seni suskunluğa mahkum edip giderler..
seni parçalara ayırıp, en büyük parçayı yanlarına alıp giderler..
seni senden alıp giderler..
daha kötüsü suçlayamazsın onları tüm bunlar için..
“kendine iyi bak” deyip gidenin geçerli bir nedeni vardır elbet..
suçlatmaz kendini..
savaşmadıkları için kızarsın.. ama suçlayamazsın..
savaşmışlarsa yenildikleri için kızarsın.. yine suçlayamazsın..
yenildiği için kızarsın.. yine suçlayamazsın..
ayrılığın kaçınılmazlığına inandırır seni..

“kendine iyi bak” derler.. ve giderler..
elinden umutlarını, düşlerini, sevgilerini alıp giderler..
bir tek anıları bırakırlar geride..
bir de hatırladıkça gözyaşlarına boğulasın diye unutulmayan anılar..

arkalarına bakmadan çekip giderler eğer yalnız kalmışsan..
çünkü insafsızlıklarını görmek istemezler..
herşey o saniye orada bitsin, kapansın bu sayfa isterler..

“bitti” diyemedikleri için “kendine iyi bak” derler..
“kırıldım ve affedemiyorum” diyemedikleri için “kendine iyi bak” derler..
“seni istemiyorum artık, hayatımdan çıkaracağım ama bil ki hiç unutmayacağım” diyemedikleri için “kendine iyi bak” derler..

“biliyorum çok kanayacaksın ama daha iyisini yapamıyorum” diyemedikleri için “kendine iyi bak” derler..
vicdanlarını rahatlatmak için “kendine iyi bak” derler..
çünkü o kan uzun süre akacaktır ve o yara asla kapanmayacaktır.. bilirler..

“kendine iyi bak” bir noktadır çoğu zaman..
“kendine iyi bak” deme bana.. sadece kötülükler noktalansın isterim ben..
oysa sen iyisin..
sen gözümdeki ışık, dudağımdaki tebessüm, sen içimdeki sevinçsin..
sen hayatıma renk katan, sen yüreğimdeki çarpıntı, sen hayatımdaki neşesin..
sen yolumu aydınlatan, sen dert ortağım, sen gönül yoldaşım..
sen bi’tanesin..
“kendine iyi bak” deme bana.. nokta koyma..

keşke böyle yaşanmasaydı bazı şeyler..
keşke affedebilsen beni.. keşke ben de affedebilsem..
keşke döndürebilsek zamanı geriye..
nafile..
ama yine de gitmesen olmaz mı? bitmesek olmaz mı?
sen eksikken ben nasıl tam olurum?
senden kalan boşluğu kimlerle doldururum?
savaşsak aramızdaki şeytanla olmaz mı?
hani büyük aşklar her türlü engeli aşardı?
hani gerçek dostluklar her sınavı geçerdi?
hani sevgi eninde sonunda kazanırdı?
hani hayatta hiç kirlenmeyecek değerler vardı?
hani en büyük zaferler, en kanlı savaşların ardından kazanılırdı?
bunların hepsi yalan mı?

sahiden.. gitmesen olmaz mı? bitmesek olmaz mı?
peki o zaman.. senin istediğin gibi olsun..
öyleyse.. sen de “kendine iyi bak”…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: